Elephant

Het verhaal
Elephant begint als een normale schooldag op een Amerikaanse middelbare school, gevuld met roddels, schoolwerk en voetbal. Het doen en laten van verschillende studenten wordt geobserveerd. Zo maken we kennis met Eli, die zijn medestudenten voor zijn camera laat poseren. Nate, die na de voetbaltraining met zijn vriendinnetje Carrie gaat eten. Brittany, Jordan en Nicole die over de bemoeizucht van hun moeders klagen.
John loopt over het gras naar buiten, en kruist daar het pad van de in militaire kleding gehulde Alex en Eric.
Een doodgewone schooldag, zo lijkt het. Maar dat is enkel schijn……….

Informatie over de film

Regie: Gus van Sant
Cast: John Robinson, Alex Frost, Elias Mcconnel, ea.
Genre: Drama
Filmlabel: Afilm
Releasejaar: 2003
Speelduur: 81
Website: http://www.mk2.com/elephant/intro.html

Film informatie door: Yoram

Meer informatie op: IMDB

Score: 7/10 (1 stemmen)

Meningen van gebruikers

Gebruiker: Yoram
Mening: 
Elephant, de grote winnaar van het Cannes-filmfestival 2003. Niet alleen een prijs voor beste film, maar ook nog eens voor beste regisseur. Hoewel ik niet zo’n fan van Gus van Sant zijn werk ben, had dit mij toch wel erg nieuwschierig gemaakt. Elephant gaat namelijk over een schietpartij op een middelbare school, niet een onderwerp wat je vaak in films tegenkomt.

Elephant is een heel aparte film geworden, heel anders dan je gewend bent. Het kent een erg trage opening, waarbij je kennismaakt met een van de hoofdpersonen. Traag blijft de film bijna overal, en op spectaculaire actie moet je echt niet rekenen. De film is in een soort hoofdstukken verdeeld, waarbij je vaak iemand van over zijn schouder heen zal volgen. Soms lopen de verschillende hoofdstukken ook langs elkaar, en zul je later wanneer je een meisje langs hebt zien rennen, haar motieven “in haar eigen hoofdstuk” terugzien. Zelfde scene, ander perspectief. Op die manier zul je door hele stukken verlaten school gevoerd worden, zonder onderbrekingen en dat alles zorgt voor een vrij eenzame, kille sfeer.

Voor deze film zijn vrijwel onbekende acteurs gebruikt. Vaak is dit ook wel te zien, maar echt storend wordt het nergens. Alles komt dan ook erg natuurlijk over, alleen zijn de personen vaak wel erg stereotype. Zo is er een gepest meisje wat haar kleren niet wil uitdoen met gym, een roddelend meidengroepje, de stoere voetballer, etc. etc. Niets nieuws dus.

Maar het allerbelangrijkste blijft de schietpartij. Twee daders, een uitgewerkt plan, maar nergens wordt ook maar een motief gegeven. Wel komen er veel voorbij, denk aan gebrek aan historische kennis, gewelddadige videogames, het gemakkelijk krijgen van een wapen, maar niks krijgt echt de schuld. En dat is ook meteen ongeveer de enige kritiek die ik kan geven. De film krijgt hierdoor een erg leeg karakter, en ook het einde is erg abrupt.

Een positief punt is de muziek. De simpele tonen van de klassieke muziek die gebruikt wordt, werkt prima mee aan de soms zweverige sfeer.
Na het zien van de film, zal je de muziek voortaan onlosmakelijk koppelen aan Elephant.

Toch blijf je zeker als de film net is afgelopen met een vrij hol gevoel zitten, alsof je maar een uur van een twee uur durende film hebt gezien. De motieven zijn niet duidelijk, en het einde is abrupt. Maar dit zal de film uiteindelijk alleen maar ten goede komen.

“Het is een doodnormale dag, voor iedereen, maar als iets veranderd, en twee jongens wapens naar een school brengen, zullen niet alleen zij veranderen, maar ook alles om hun heen”. Fascinerend, en meeslepend. Gaat dat zien!